De geschiedenis van de Vikingen in Schotland

De banden tussen Orkney en Shetland en de Vikingen gaan al meer dan duizend jaar terug. In die tijd werden de eilanden in het noorden van Schotland vaak aangevallen door hun Noorse buren, die toen geregeerd werden door de legendarische koning Harald Schoonhaar (ca. 850 – 932). Orkney, Shetland, Caithness en Sutherland werden uiteindelijk officieel door de Noorse kroon geannexeerd en er werd een Jarl (graaf) aangesteld om ze namens de koning te regeren. Zo ontstond het "graafschap Orkney", dat ondanks zijn naam ook de Shetlandeilanden en de gebieden Caithness en Sutherland op het vasteland omvatte.

De Vikingen zijn nooit helemaal uit het noorden van Schotland verdwenen. Vooral op de Orkney- en Shetland-eilanden zijn hun sporen nog steeds te vinden, want de namen en nederzettingen van de Vikingen zie je nog steeds terug in de huidige plaatsnamen: bijvoorbeeld Kirkjuvágr (Kirkwall), de "kerkbaai", of Katanes (Caithness), de "landtong van de Cata" (de Cata waren een Pictische stam die het de Noormannen bij hun eerste ontmoeting ongetwijfeld moeilijk hebben gemaakt). De naam van het Shetland-eiland Foula (Fugley) betekent "vogeleiland" – het eiland staat nog steeds bekend om zijn geweldige vogels. Dan zijn er nog Orkney (Orkneyjar), de "zeehondeneilanden", en Shetland (Hjaltland), wat misschien vertaald kan worden als "land in de vorm van een zwaardhandvat". Sutherland (Suðrland) betekent "zuidelijk land", omdat het ten zuiden van Orkney ligt, Thurso (Thorsá) was "de rivier van Thor" en Wick (vík) betekent "baai". Op deze manier kunnen nog veel meer plaatsnamen in het noorden van Schotland worden verklaard.