Advies Coronavirus (COVID-19). Vanwege de huidige situatie omtrent het coronavirus zijn niet alle zaken zoals gewoonlijk geopend. Raadpleeg gelieve ons actueel advies voor reizen en boekingen.

Het Blog

Schotse Kinderverhalen: De Drie Snuggere Schotse Hooglandertjes

Er waren eens drie Schotse Hooglanders: het pieterig Schots hooglandertje, het duchtig Schots hooglandertje en het fors Schots hooglandertje. Ze leefden in een deftige glen aan de oevers van een diep, donker loch.

De glen was rijkelijk gevuld met sappig, groen gras waar de hooglandertjes maar al te graag van smikkelden. Elke dag, van zonsopgang tot zonsondergang, knibbelden en knabbelden ze ervan alsof ze een stel harige stofzuigers waren.

Het waren gulzige hooglandertjes die al snel het laatste grassprietje op hadden gegeten. De ooit groene glen was nu kaal en haveloos.

Maar ze hadden nog steeds honger.

Aan de overkant van het loch konden ze een veld vol lang, groen gras zien dat aanlokkelijk in de wind bewoog. Bij de gedachte van zoveel lekkers om op te kauwen, kwam het water bij de hooglandertjes snel in de mond te staan.

Maar er was slechts een manier om er te komen; over de krakkemikkige kiezels van de oude, stenen brug aan het uiteinde van het loch.

En op de bodem van het diep, donker loch leefde een waarlijk doodenge Kelpie. Zij had ook altijd honger en haar favoriete kostje was een sappig Schots hooglandertje.

Het pieterig Schots hooglandertje bereikte de brug als eerste. Ze blies haar pony uit haar ogen en zette haar hoeven voorzichtig een voor een op de koude kiezels van de brug.

Maar hoe langzaam ze ook stapte en hoe stilletjes ze ook draafde, het getrappel van haar hoefjes echoden door de lege glen.

Plotseling kwam er een luide stem van onder de brug.

“Wat een koen koetje om zo’n lawaai te maken.”

De Kelpie sprong uit het water. Haar zwarte vacht was bekleed met zeewier, haar rode ogen waren als brandende kooltjes en haar ontblote tanden waren als dolken. Ze boog zich over het pieterig Schots hooglandertje.

Het pieterig Schots hooglandertje trilde in haar hoeven en prevelde: “het spijt me, ik wilde geen lawaai maken. Ik wilde alleen maar naar het gras aan de overkant van het loch komen”.

De Kelpie schaterde. “Sssst, pieterig hooglandertje. Ik heb ook honger. En jij bent mijn avondeten!”.

“O, nee!”, gilde het pieterig Schots hooglandertje. “Ik ben maar zo klein. Waarom wacht u niet op mijn broer? Hij is veel groter dan ik en veel smakelijker”.

Kort daarop dook de gulzige Kelpie onder het oppervlak om op een grotere maaltijd te wachten. Het pieterig Schots hooglandertje galopeerde hierop over de brug naar het verse, groene gras aan de overkant.

De andere hooglandertjes zagen het pieterig Schots hooglandertje van het gras smikkelen en hoorden hun magen knorren en voelden het water in hun mond staan. Zij wilden het gras ook graag naar binnen werken.

Het duchtig Schots hooglandertje liep ook naar de brug en begon hem over te stekken. Zijn middelgrote hoeven klikten en klakten over de kiezels en echoden als donder door de glen.

“Wat een koen koetje om zo’n lawaai te maken”, schreeuwde de Kelpie toen ze uit het water sprong.

Het duchtig Schots hooglandertje stopte abrupt voor de wijd open bek van de kolossale Kelpie.

“Ik volg gewoon mijn pieterig zusje”, zei het duchtig Schots hooglandertje zachtjes, “zodat ik van het gras aan de overkant van het loch kan genieten”.

De Kelpie schaterde. “Sssst, hooglandertje. Ik heb ook honger. En jij bent mijn avondeten!”.

“O, nee. Mij wilt u niet eten”, zei het duchtig Schots hooglandertje. “U heeft niet genoeg aan mij. Wacht totdat mijn grote broer hier is. Hij is een waardig hapje voor een behoorlijk behaaglijk beest als u”.

De Kelpie dacht hier even over na, waarop ze, haar lippen aflikkend, onder het oppervlak dook.

Het duchtig Schots hooglandertje slaakte een zucht van opluchting, holde de brug over en begon samen met het pieterig Schots hooglandertje van het groene gras te smikkelen.

Het fors Schots hooglandertje kon niet wachten om de brug over te steken en zijn broertje en zusje te vergezellen. Met gestrekte hoorns stapte hij over de kiezels.

De enorme hoeven van het fors Schots hooglandertje ramden tegen de brug en het geluid ervan gierde door de stille glen.

De Kelpie sprong razendsnel uit het loch en spetterde water over het fors Schots hooglandertje.

“Wat een koen, flink koetje om zo’n lawaai te maken”, gilde ze.

Het fors Schots hooglandertje vertrok geen spier en sprak met een luide en heldere stem: “Ik ben het fors Schots hooglandertje. Wie bent u?”

De glimlach van de Kelpie was doodeng. “Ik ben de Kelpie van dit loch, flink hooglandertje, en ik heb honger. Ik heb op jou gewacht. Nu is het tijd voor mijn avondeten!”

De Kelpie sprong de brug op en galopeerde op het fors Schots hooglandertje af. Het fors Schots hooglandertje stak zijn hoorns uit en rende op de Kelpie af.

Ze troffen elkaar in het midden van de brug, waar het fors Schots hooglandertje de Kelpie op zijn hoorns vatte. Ze gilde en spartelde, en hij wierp haar van de brug in het diepe, donkere water van het loch.

De Kelpie verdween met een enorme plons. Haar trots en haar poten deden pijn en ze liet zich nooit meer zien.

Het fors Schots hooglandertje schudde het zeewier van zijn hoorns en trok trots de brug over om bij zijn broertje en zusje te komen.

De glen was rijkelijk gevuld met sappig, groen gras waar ze, van zonsopgang tot zonsondergang, van knibbelden en knabbelden alsof ze een stel harige stofzuigers waren. Maar de hooglandertjes hadden hun lesje van de eerste dag geleerd en aten niet meer dan nodig.

De drie snuggere Schotse hooglandertjes leefden nog lang en gelukkig. Ze genoten van het sappige groen in de deftige glen, maar hielden het diepe, duistere water van het loch altijd goed in de gaten…

Heb je een ouder kind, laat hem/haar dan naar de Engelstalige versie van dit sprookje luisteren om zo met veel plezier een nieuwe taal te leren.

Ontdek meer leuke dingen om thuis te doen: ervaar de Schotse cultuur, boeken over Schotland die je gelezen moet hebben, leuke dingen om thuis naar te luisteren, and interessante boekhandels in Schotland.

 

Comments

Cookiebeleid

VisitScotland gebruikt cookies om uw ervaring op onze website te verrijken. Door onze website te gebruiken stemt u in met ons gebruik van cookies. Lees onze privacy- en cookiesverklaring voor meer informatie.