Advies Coronavirus (COVID-19). Bekijk op onze website welke ondernemingen hun deuren hebben geopend en voorzien zijn van het logo van “Good to Go”. Kijk voor meer advies over een vakantie in Schotland op onze speciale pagina over het coronavirus.

Het Blog

Twee Amerikanen in Schotland – Deel Een

Two yanks in Scotland map image

Onze Reis in 2016

Een van de mooiste Schotse spreekwoorden is ‘Haste Ye Back’, dat ‘haast je om terug te komen’ betekent.

In september 2016 gingen mijn vrouw Rochelle en ik op onze eerste reis naar Schotland, op wie we op slag verliefd werden. We maakten een vrij lange reis van 14 dagen en reisden van Edinburgh helemaal langs de oostkust omhoog. We bezochten Orkney, reden dwars door het land naar Glen Coe, staken het water over naar Skye en beëindigden onze reis in Glasgow. Ik sla natuurlijkeen heleboel dingen over; aan het einde van de rit bleken we ongeveer 2000 km te hebben gereden.

Tijdens onze reis hadden we allemaal foto’s op Facebook gezet, waaronder in de leuke Facebookgroep Scotland From The Roadside (met toentertijd bijna 130.000 leden). Aan het einde van de reis had ik een markante lijst met ‘observaties‘ geüpload die razendsnel populair werd. Het werd honderden keren gedeeld, leuk gevonden en opmerkingen bij geplaatst. Uiteindelijk kwam het zelfs onder de aandacht van kranten als het Daily Record. Het was leuk om populair voor één dag te zijn, en veel Schotten schreven ‘Haste Ye Back’. Dit was onze reis:

Daar gaan we dan!

The 'happy plane' at Charlottesville

Het ‘Happy Plane’ in Charlottesville © Rochelle DeBaun

Dit noemen we graag het ‘Happy Plane’ (het vliegtuig terug naar huis is het ‘Sad Plane’). We vlogen overigens niet met dit vliegtuigje de oceaan over. Dit was het eerste deel van de reis, ongeveer 20 minuten, van Charlottesville naar Dulles International.

De gate in het vliegveld van Dulles was met ballonnen versierd, er was een doedelzakspeler en elke passagier kreeg tijdens de vlucht een surprise. We waren erg opgewonden om op de eerste, directe vlucht van United van Dulles naar Edinburgh te zitten. Voor inwoners van het oosten van de VS is dit een van dé grote luchtvaartmaatschappijen. De vlucht zelf is slechts een korte zeven uur (prettig om even lekker bij te dutten).

1e Dag

EDINBURGH – ADAGIO APARTHOTEL

Auw, jetlag doet altijd pijn. Maar we lieten ons niet kennen en begonnen direct aan ons avontuur in Schotland. We checkten in het Adagio ApartHotel aan de Royal Mile in, dat lekker dichtbij Edinburgh castle ligt(ongeveer 10 minuutjes lopen). Het hotel ligt aan het rustiger gedeelte van de Royal Mile, wat ons goed uitkwam. Elke kamer is een miniappartement met een kleine keuken, zodat je ook zelf kunt koken. We waren er dol op.

EDINBURGH – DEAN VILLAGE

The tranquil Dean Village, near Edinburgh City Centre

Het rustieke Dean Village © Christian DeBaun

Na het inchecken besloten we onze benen te strekken. Een van de dingen op mijn wensenlijstje was een bezoek aan Dean Village, dat op ongeveer drie kwartier wandelen van het Adagio Hotel ligt. We liepen langs station Edinburgh Waverley en het Scott Monument, maar kozen ervoor om door Rose Street (in plaats van de standaardroute door Princes Street) te lopen. Deze straat is met veel leuke, kleine restaurants en winkeltjes gevuld en leuk om in rond te dolen.

Dean Village is op zich een verborgen parel. Het ligt ‘van het gebaande pad’ en we zijn dol op dit soort plekken met een fascinerende geschiedenis. Het is een prachtige, aangename plek en zeker het bezoekje waard.

An actual working phone booth (Dean Village)Een echte telefooncel die het nog doet (Dean Village) © Rochelle DeBaun

Natuurlijk wilde ik met een van deze iconische rode telefooncellen, die nog in het hele land staan, op de foto. Ik stond er erg van versteld dat de telefooncel in Dean Village het ook echt nog deed. Je ziet zo’n apparaat gewoon niet meer in de VS. Het is niet alsof er helemaal geen meer zijn, maar als je er een tegenkomt, is hij waarschijnlijk kapot. Ik was er helemaal door gefascineerd.

EDINBURGH – MOTHER INDIA

Toen we Edinburgh in 2016 bezochten, hadden we heerlijk van het eten bij Mother India genoten. Iedereen kent de geschiedenis tussen het Verenigd Koninkrijk en India wel, en gerechten met kerrie zijn in Edinburgh en de rest van Schotland erg geliefd. Het is een kleine en drukke plek, op slechts 10 minuten lopen van ons hotel. Ik zou het je aanraden om vooraf te reserveren. De bediening is supersnel, het eten is overheerlijk en het is zonde om er niet met een lege maag te komen!

2e Dag

EDINBURGH – DE AUTO

Tough car! The guy? Not so tough ...

Stoere auto! En de man? Ik weet het nog niet… © Rochelle DeBaun

Door met de auto door Schotland te reizen zie je het meeste van het land. Daarnaast heb je ongelofelijk veel flexibiliteit; je kunt van het gebaande pad af gaan, alle dingen zien die jij wilt zien en overal stoppen waar jij wilt stoppen. De mensen van Arnold Clark hadden onze auto gratis bij het hotel afgezet. We hadden een gloednieuwe auto met slechts 32 km op de teller.

Het is handig om een iets hogere auto te hebben, omdat het je meer zicht bij de ‘Passing Places’ (waar er veel van zijn) geeft om tegemoetkomend verkeer voorbij te laten. Ik zal je er later meer over vertellen. Je hoeft niet bang te zijn om aan de linkerkant van de weg te rijden. Als je thuis een goede chauffeur bent (in de VS rijden wij ook aan de rechterkant van de weg), zul je het gauw onder de knie krijgen. Daarnaast heeft de iKnow Community van VisitScotland een paar geweldige rijtips.

EDINBURGH – DE ROYAL EDINBURGH MILITARY TATTOO

Een van de dingen op mijn wensenlijstje was om te leren hoe ik de doedelzak moest spelen. Ik heb nog nooit een muziekinstrument in mijn leven gespeeld (ik snap nauwelijks hoe ik mijn radio thuis aan moet krijgen), dus het was voor mij een moment van zowel angst als plezier!

We ontmoetten Connor Pratt, de meesterdoelzakspeler van de Royal Edinburgh Military Tattoo in zijn kantoor aan de Royal Mile, ongeveer vijf minuten van ons hotel. Ik denk eerlijk gezegd dat ik me eigenlijk gewoon maar aan het verkleden was en een paar vreselijke noten eruit gooide.

Ook al was ik niet goed in het spelen van de doedelzak, voelde het wel goed om Connor te hebben ontmoet, te begrijpen wat hij (zonder ervoor betaald te krijgen) doet en hoeveel hij zich voor veteranen inzet. Mensen zoals hem maken van de wereld een betere plek. Voor wie het niet weet, de Royal Edinburgh Military Tattoo is een non-profit die al sinds de jaren 50 geld voor het goede doel inzamelt. In de afgelopen twee jaar haalden ze £2 miljoen op.

Als je nog nooit een volledige uitrusting (kilt en accessoires) hebt gedragen, laat me je dan zeggen dat het een ongelofelijk zwaar (en heet!) uniform is om aan te hebben. Ik kan me niet voorstellen hoe het in de zomer voelt als de jongens en meiden op de militaire taptoe er voor het goede doel, het gezelschap, de passie en het erfgoed in rondlopen. Dankjewel voor deze fantastische ervaring, Connor. Ik zal het nooit vergeten.

EDINBURGH – SURGEON’S HALL MUSEUM

We waren op weg naar de Summerhall Distillery, maar kwamen langs het Surgeons’ Hall Museum in de Nicolson Street, en besloten om snel even drie kwartier naar binnen te gaan. Het was oorspronkelijk ontworpen als een leeromgeving voor studenten medicijnen. De fascinerende collecties, waaronder monsters van bot en weefsel, artefacten en kunstwerken zijn sinds 1832 voor het publiek geopend. Dit maakt het tot een van de oudste musea in Schotland. Het is niet de vrolijkste plek op aarde, en als je er doorheen loopt denk je: ‘wauw, er zijn zóveel manieren om dood te gaan’, maar het is een fantastische en werkelijk diverse collectie.

EDINBURGH – SUMMERHALL DISTILLERY

Na een kort eindje vanaf het Surgeon’s Hall Museum te hebben gelopen, kwamen we bij Summerhall aan. Dit is een interessante plek met een heleboel leuke dingen. In het hoofdgebouw zitten 120 kunstenaars, ontwerpers en werknemers van een paar andere bedrijven. Aan de andere kant van de binnenplaats (waar vaak livemuziek wordt gespeeld) is een schattige cafétje dat ‘The Royal Dick’ word genoemd (het gebouw was eens het ‘Dick Vet’ dierenziekenhuis. We genoten er van een heerlijk glaasje, voordat we aan onze rondleiding begonnen.

In de Summerhall Distillery wordt Pickering’s Gin gemaakt. Victoria Anterton was zo aardig om ons een leuke rondleiding door hun ambachtelijke stokerij te geven. Er wacht aan het begin een gratis glaasje gin en tonic op je, en achteraf kun je drie glaasjes van hun meest kenmerkende gins proberen. Ik vond de in eikenvaten gerijpte gin het lekkerst!

EDINBURGH – GHILLIE DHU

Na die ginproeverij genoten we van een klein dutje, waarna we een taxi naar Ghillie Dhu namen om van de traditionele Schotse keuken te genieten.

Kort over taxi’s in Edinburgh: ze rijden overal rond en zijn niet erg duur. Als je een spaakzame chauffeur hebt (wat de meeste lijken te zijn), kun je tijdens je rit naar prachtige verhalen luisteren en een beetje over de lokale geschiedenis leren. We hebben ook drie keer van een Uber gebruik gemaakt, waar we niet lang op hebben moeten wachten. De auto’s waren schoon en vrij goedkoop.

Ghillie Dhu is een imposante, gewelfde hal in 18e-eeuwse architectuur, met beschutte tafels om te dineren, en met livemuziek en ceilidhs om op te dansen. Bij onze knusse tafel zat een raampje als bij een biechtstoel, waar je whisky kon bestellen. Druk op de knop en de ober verschijnt aan het andere eind met de drankjes. Lekker eten ✓ Livemuziek ✓ Ceilidh (kee-lie) ✓.

3e Dag

PERTH – VLIEGVISSEN BIJ SCONE PALACE

Vanuit Edinburgh sprongen we in onze auto en reden over de M90 in noordelijke richitng naar de prachtige stad Perth. De rit was super aangenaam, maar het was toch een kleine uitdaging om de weg vanuit Perth naar Scone Palace te vinden. Al was dit grotendeels omdat er diezelfde dag een concert van BBC Radio in de stad gaande was!

Na een paar keer een verkeerde bocht te hebben genomen en de weg te hebben moeten vragen, kwamen we uiteindelijk bij de Earl of Mansfield’s ghillies, Iain Kirk. Als jij ook naar een meesterghillie (de Yoda van het vliegvissen) op zoek bent, kun je geen betere wensen. Iain maakt zich er niet een Jantje-van-leien vanaf, en leert je om een echte professional te zijn. Het was ongelofelijk moeilijk om te leren vliegvissen. Volgens mij moet je minstens een maand oefenen om überhaupt het uitgooien van de hengel in de vingers te krijgen. Desondanks was het een prachtige ervaring.

DUNDEE – RRS DISCOVERY

The RRS Discovery with the new V&A Dundee Museum behind

De RRS Discovery met daarachter het nieuwe V&A Dundee Museum © Christian DeBaun

Vanuit de rivier de Tay reden we op de A90 in oostelijke richting voor een kort ritje naar Dundee (ongeveer 40 km). Het was zo’n leuke, kleine stad met een verbluffende kade en een grote hoeveelheid activiteiten. We kwamen te laat aan om het centrum echt goed te verkennen (hadden we beter moeten plannen), maar genoten wel van een fantastische rondleiding aan boord van de RRS Discovery. Deze was de laatste houten driemaster die in het Verenigd Koninkrijk werd gebouwd. Het was een Koninklijk Schip voor Wetenschappelijk Onderzoek dat in 1901 was gebouwd voor een reis naar Antarctica. Het is in perfecte staat onderhouden en aan de kade aangemeerd.

DUNDEE – APEX CITY QUAY HOTEL & SPA

The Apex Hotel & Spa, City Quay, Dundee

Het Apex Hotel & Spa, City Quay, Dundee © Apex Hotels

Als je op zoek bent naar een leuke plek om te overnachten met een fantastisch uitzicht op het water, ga dan naar het Apex City Quay Hotel. De kamers zijn modern en luxueus en je bent er in 10 minuten lopen vanaf de RRS Discovery en het V&A Dundee. Dat laatste is een internationaal centrum voor ontwerp in Schotland én het eerste V&A museum dat buiten Londen is gebouwd.

Vervolg onze reis in Deel 2 en 3 van dit reisverslag door Schotland.

Lees meer over de geweldige roadtrips en stedentrips in ons fantastische land.

 

Comments

Cookiebeleid

VisitScotland gebruikt cookies om uw ervaring op onze website te verrijken. Door onze website te gebruiken stemt u in met ons gebruik van cookies. Lees onze privacy- en cookiesverklaring voor meer informatie.